Wskaźnik Wizyt Telemedycznych

Wskaźnik wizyt telemedycznych to udział wszystkich kontaktów usługi realizowanych zdalnie, za pomocą wideo lub telefonu, a nie osobiście. Jest to metryka mieszanki kanałów dostarczania, a nie metryka aktywności: mówi, w jaki sposób świadczona jest opieka, co jest ważne dla planowania zdolności, dostępu i zasadności klinicznej, całkowicie niezależnie od tego, ile opieki jest świadczonej ogółem.

Dlaczego to ważne

Odsetek opieki świadczonej zdalnie zmienił model operacyjny wielu usług po gwałtownej ekspansji konsultacji wirtualnych podczas pandemii COVID-19, a organizacje potrzebują stabilnego sposobu monitorowania, czy ta zmiana jest utrzymywana, powraca do norm sprzed pandemii, czy jest aktywnie sterowana przez politykę. Telemedycyna nie jest jednolitym zastępstwem wizyty osobistej: zasadność różni się w zależności od specjalizacji, rodzaju konsultacji (przegląd leków przebiega zupełnie inaczej niż badanie fizykalne) oraz preferencji pacjenta, więc "właściwy" wskaźnik to osąd kliniczny i operacyjny, a nie cel do maksymalizacji. Instytucje finansujące i regulatorzy również wykorzystują ten wskaźnik, wraz z miarami wyników i bezpieczeństwa, do decydowania o polityce zwrotu kosztów i sprawdzania, czy opieka zdalna nie jest po prostu podstawiana w przypadkach, które muszą być widziane osobiście.

Jak to się oblicza

Wskaźnik wizyt telemedycznych = kontakty telemedyczne / (kontakty telemedyczne + kontakty osobiste) × 100

Raportuj osobno według sposobu, gdzie to możliwe:
  Wskaźnik wideo    = kontakty wideo / łączna liczba kontaktów × 100
  Wskaźnik telefonu = kontakty tylko telefoniczne / łączna liczba kontaktów × 100

Mianownik powinien liczyć tylko zakończone kontakty (patrz pułapki),
dla określonej usługi, specjalizacji i okresu czasu.

Praktyczny przykład

Środowiskowa usługa zdrowia psychicznego rejestruje 4000 zakończonych kontaktów ambulatoryjnych w kwartale: 1200 osobiście, 1600 przez wideo i 1200 przez telefon. Wskaźnik wizyt telemedycznych wynosi (1600 + 1200) / 4000 × 100 = 70%, przy wskaźniku wideo 40% i wskaźniku samego telefonu 30%. Raportowanie tylko łącznej liczby 70% ukryłoby fakt, że duża część "telemedycyny" jest tutaj wyłącznie audio, co zazwyczaj wiąże się z innym profilem ryzyka klinicznego i doświadczeniem pacjenta niż wideo.

Źródła danych i zastrzeżenia

Rodzaj kontaktu jest zwykle rejestrowany albo jako pole strukturalne w elektronicznej dokumentacji medycznej (rodzaj wizyty lub lokalizacja), albo wnioskowany z kodów rozliczeniowych, takich jak kod miejsca świadczenia usługi lub modyfikator telemedyczny na roszczeniu. Praktyka kodowania różni się znacznie między organizacjami, a nawet między klinicystami w tej samej organizacji, więc porównanie wskaźników między placówkami powinno najpierw potwierdzić, że "telemedycyna" jest kodowana tak samo w każdej z nich. Wizyta, która zaczyna się jako wideo, ale przechodzi na telefon z powodu problemu technicznego, powinna być kodowana konsekwentnie (zwykle jako sposób, który przekazał większość treści klinicznej), a ta zasada powinna być udokumentowana, a nie pozostawiona indywidualnej ocenie.

Pułapki

• Liczenie prób zamiast zakończonych wizyt: wizyta telemedyczna, która nie udaje się połączyć i jest przekładana, nie powinna podwajać mianownika telemedycznego.
• Traktowanie wideo i telefonu jako wymiennych: mają różne implikacje kliniczne i równościowe (telefon wyklucza ocenę wzrokową, ale jest bardziej dostępny dla pacjentów bez smartfona, niezawodnych danych lub prywatnej przestrzeni na wideo); zawsze raportuj je osobno, gdy to możliwe.
• Ignorowanie związku z niestawiennictwem: zachowanie niestawiennictwa często różni się w zależności od sposobu; zobacz wskaźnik niestawiennictwa na wizyty przed wyciąganiem wniosków o "poprawionym dostępie" wyłącznie na podstawie rosnącego wskaźnika telemedycznego.
• Traktowanie wysokiego wskaźnika jako z natury dobrego: dla niektórych schorzeń i rodzajów konsultacji odpowiedni wskaźnik telemedyczny jest niski z powodu projektu klinicznego, a nie z powodu niedojrzałości cyfrowej.

Źródła

• Centers for Medicare & Medicaid Services (CMS), dane dotyczące wykorzystania telemedycyny Medicare i publikacje dotyczące polityki
• NHS England, statystyki aktywności usług ambulatoryjnych i środowiskowych, w tym podział na obecność wirtualną/zdalną
• Literatura recenzowana na temat trendów wykorzystania telemedycyny i wyników specyficznych dla danego sposobu