อัตราการยกเลิกการแจ้งเตือนทางคลินิก

อัตราการยกเลิกการแจ้งเตือนทางคลินิกวัดสัดส่วนของการแจ้งเตือนจากระบบสนับสนุนการตัดสินใจทางคลินิก (CDS) เช่น คำเตือนปฏิกิริยาระหว่างยา การแจ้งเตือนการแพ้ยา และการตรวจสอบช่วงขนาดยาที่สร้างขึ้นโดยระบบสั่งยาด้วยคอมพิวเตอร์ (CPOE) ซึ่งแพทย์ปฏิเสธหรือยกเลิกแทนที่จะดำเนินการตาม เป็นสัญญาณเชิงปริมาณมาตรฐานที่ใช้ตรวจจับและจัดการ "ความล้าจากการแจ้งเตือน" ซึ่งเป็นแนวโน้มที่บันทึกไว้อย่างดีของแพทย์ที่จะเริ่มเพิกเฉยต่อการแจ้งเตือนเมื่อปริมาณคำเตือนที่มีคุณค่าต่ำมากเกินไป

เหตุใดจึงสำคัญ

อัตราการยกเลิกที่เผยแพร่สำหรับคำเตือนปฏิกิริยาระหว่างยามักอยู่ในช่วงประมาณครึ่งหนึ่งถึงมากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ และอัตราที่สูงไม่ได้หมายความว่าเป็นความล้มเหลวด้านความปลอดภัยโดยอัตโนมัติ: การแจ้งเตือนแบบขัดจังหวะหลายครั้งเกิดขึ้นสำหรับปฏิกิริยาที่ไม่มีนัยสำคัญทางคลินิกในบริบทนั้น หรือเกิดซ้ำกับการแจ้งเตือนที่แพทย์ได้ดำเนินการไปแล้วก่อนหน้านี้ในชุดคำสั่งเดียวกัน ดังนั้นระบบที่ปรับแต่งมาอย่างดีจึงจงใจส่งการแจ้งเตือนที่น้อยลงแต่มีคุณค่าสูงขึ้น แทนที่จะพยายามทำให้อัตราการยกเลิกเป็นศูนย์ สิ่งที่สำคัญอย่างแท้จริงต่อความปลอดภัยคือแนวโน้มตามเวลา การกระจายตามระดับความรุนแรง และการที่แพทย์บันทึกเหตุผลเมื่อยกเลิกการแจ้งเตือนระดับความรุนแรงสูงหรือไม่ อัตราการยกเลิกที่เพิ่มขึ้นสำหรับปฏิกิริยาระดับความรุนแรงสูงที่มีหลักฐานชัดเจนเป็นข้อกังวลด้านการกำกับดูแลที่แท้จริง แม้ว่าค่าเฉลี่ยในทุกการแจ้งเตือนจะดูเสถียรก็ตาม

วิธีคำนวณ

อัตราการยกเลิก = การแจ้งเตือนที่ถูกยกเลิก / การแจ้งเตือนทั้งหมดที่ถูกส่ง × 100

แบ่งกลุ่มตาม:
  - ระดับความรุนแรง (เช่น ห้ามใช้ ร้ายแรง ปานกลาง)
  - ประเภทการแจ้งเตือน (ปฏิกิริยาระหว่างยา การแพ้ยา การรักษาซ้ำซ้อน
    ช่วงขนาดยา)
  - มีการบันทึกเหตุผลการยกเลิกหรือไม่

"อัตราการยกเลิกที่มีการบันทึก" ติดตามสัดส่วนของการยกเลิกที่มีเหตุผล
บันทึกไว้ ซึ่งเป็นมาตรการด้านการกำกับดูแลในตัวของมันเอง

ตัวอย่างการคำนวณ

ระบบ CPOE ของโรงพยาบาลส่งการแจ้งเตือนปฏิกิริยาระหว่างยา 10,000 ครั้งในหนึ่งเดือน โดย 8,700 ครั้งถูกยกเลิก ให้อัตราการยกเลิกโดยรวม 87% การแบ่งกลุ่มตามความรุนแรงแสดงว่าจากการแจ้งเตือน "ห้ามใช้" 500 ครั้ง มี 60 ครั้งถูกยกเลิก (12%) ในขณะที่จากการแจ้งเตือน "ปานกลาง" 6,000 ครั้ง มี 5,700 ครั้งถูกยกเลิก (95%) ตัวเลขระดับปานกลางสอดคล้องโดยทั่วไปกับเกณฑ์มาตรฐานที่เผยแพร่และไม่ได้เป็นที่น่ากังวลด้วยตัวเอง ตัวเลขระดับห้ามใช้สมควรได้รับการทบทวนเป็นรายกรณี และข้อเท็จจริงที่ว่ามีเพียง 340 จาก 500 การยกเลิกในระดับนั้นที่มีเหตุผลบันทึกไว้เป็นข้อค้นพบด้านการกำกับดูแลที่สามารถนำไปปฏิบัติได้มากกว่า

แหล่งข้อมูลและข้อควรระวัง

บันทึกการตรวจสอบของเวชระเบียนอิเล็กทรอนิกส์ หรือโมดูลการแจ้งเตือนของผู้ให้บริการ CDS เอง จะบันทึกทุกเหตุการณ์การส่งและตอบสนองต่อการแจ้งเตือน รวมถึงว่าแพทย์ได้ป้อนเหตุผลแบบข้อความอิสระหรือแบบมีโครงสร้าง การเปรียบเทียบอัตราการยกเลิกระหว่างองค์กร หรือแม้แต่ระหว่างแผนกในองค์กรเดียวกัน จำเป็นต้องตรวจสอบว่าชุดกฎการแจ้งเตือนและการแบ่งระดับความรุนแรงที่อยู่เบื้องหลังเหมือนกันหรือไม่ โรงพยาบาลที่มีชุดกฎที่ปรับแต่งอย่างเข้มงวดจะแสดงอัตราการยกเลิกที่ต่ำกว่าด้วยเหตุผลที่ไม่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของแพทย์เลย

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

• ถือว่าอัตราการยกเลิกดิบเป็นคะแนนความปลอดภัยเดียว: สิ่งนี้ปะปนการยกเลิกที่มีเหตุผลดีของการแจ้งเตือนที่มีคุณค่าต่ำเข้ากับการยกเลิกที่ไม่ปลอดภัยของปฏิกิริยาที่อันตรายจริง ควรแบ่งกลุ่มตามความรุนแรงเสมอ
• ไม่บันทึกเหตุผลการยกเลิก: หากไม่มีเหตุผลที่บันทึกไว้ จะไม่สามารถแยกแยะระหว่าง "การแจ้งเตือนนี้ผิด" กับ "การแจ้งเตือนนี้ถูกต้องและแพทย์ตัดสินใจอย่างไม่ปลอดภัย" ซึ่งเป็นความแตกต่างที่แท้จริงที่สำคัญต่อความปลอดภัยของผู้ป่วย
• การเพิ่มกฎการแจ้งเตือนตามเวลา: การเพิ่มการแจ้งเตือนมากขึ้น "เพื่อความปลอดภัย" โดยไม่ตัดกฎที่มีคุณค่าต่ำออก เป็นสาเหตุโดยตรงของอัตราการยกเลิกที่เพิ่มขึ้นและความล้าจากการแจ้งเตือน การกำกับดูแลการแจ้งเตือนควรรวมถึงการทบทวนและยกเลิกกฎที่ทำงานได้ไม่ดีอย่างสม่ำเสมอ ไม่ใช่แค่การติดตามเท่านั้น
• เปรียบเทียบอัตราระหว่างระบบที่มีการออกแบบการขัดจังหวะต่างกัน: การแจ้งเตือนแบบขัดจังหวะที่บังคับหยุดทำให้เกิดพฤติกรรมการยกเลิกที่แตกต่างจากการแจ้งเตือนแบบพาสซีฟที่ไม่บล็อก ดังนั้นทั้งสองจึงไม่ใช่ตัวชี้วัดที่เปรียบเทียบกันได้โดยตรง

แหล่งอ้างอิง

• วรรณกรรมที่ผ่านการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับความล้าจากการแจ้งเตือนในระบบสนับสนุนการตัดสินใจทางคลินิก ตีพิมพ์อย่างแพร่หลายในวารสาร รวมถึง JAMIA และ npj Digital Medicine
• ONC / HealthIT.gov แนวทางความปลอดภัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศสุขภาพเกี่ยวกับการสนับสนุนการตัดสินใจทางคลินิก
• Institute for Safe Medication Practices (ISMP) แนวทางการออกแบบและการกำกับดูแลการแจ้งเตือน CDS